Dichtgedachten #512: Rimpels

Martin GijzemijterDichtgedachten, Gedichten Comments

Oud, we willen het allemaal worden, maar niemand wil het zijn. Het is een thema waar ik al mee worstel vanaf dat ik heel erg jong ben, ik was panisch om ouder te worden. Maar nu dat heel langzaam maar zeker aan het gebeuren is, verlies ik die angst. Begin ik mijn beginnende rimpels, die kale plek op mijn achterhoofd te waarderen. Het is niet het bewijs van mijn verval, het is het bewijs dat ik er nog steeds mag zijn. En daarmee is elke rimpel een overwinning.

Het volgende hoofdstuk in je leven,
zul je nooit bereiken,
als je vol spijt steeds naar de pagina’s,
van het huidige blijft kijken.

Als je dit gedicht mooi vond, schroom dan niet om het te delen op Facebook. Veel mensen denken dat dat niet mag, maar zolang je gewoon deze link deelt (en niet zelf het gedicht uploadt) is het allemaal prima.