Waar een wil is… – Dichtgedachten #960

Een gedicht als dit wekt altijd weerstand op. Het is niet leuk om te horen dat je iets niet graag genoeg wilt, als jij vindt dat je het echt heel erg graag wilde. Toch is het bijna een natuurwet: als je iets echt, écht heel erg graag wil, dan is geen angst genoeg om je tegen te houden. Dat wil overigens niet zeggen dat als je iets graag wil, dat het dan ook zal lukken. Geluk en allerlei andere omstandigheden spelen daarin een rol. Dit gedicht gaat puur over angst, en het verlammende effect daarvan. Voor mij is die angst een hele fijne manier om onderscheid te maken tussen dingen die ik wil en dingen waar ik écht naar verlang. Is mijn angst groter dan mijn wil, dan wil ik het simpelweg niet graag genoeg. Is het iets waarnaar mijn hart verlangt? Dan kan geen angst mij tegenhouden.

Wanneer je dromen uit blijft stellen,
omdat je angst je daarom vroeg.
Dan wil je hart je slechts vertellen,
dit wil je dus niet graag genoeg.