matthijsjurk.jpg

‘Je trekt een jongen toch geen jurk aan?’ Plaats een reactie

jurk
Mijn zoontje wilde afgelopen zaterdag heel erg graag een jurk bij de H&M. Mijn vrouw en ik twijfelden allebei. Na een kwartier twijfelen hebben we hem toch voor hem gekocht. Geen seconde spijt van gehad, want hij danst en dartelt al twee dagen als een dolgelukkige prinses door ons huis…en door de Albert Heijn.
Ik deelde een foto van mijn kleine prinses op Facebook, niet om een statement te maken, maar gewoon, omdat ik dat wel vaker doe wanneer een foto me ontroert. Ik werd overladen met superlieve reacties, wat me verbaasde, omdat ik stiekem wel ergens had verwacht dat men het misschien toch een beetje raar zou vinden. Gelukkig deelden veel mensen mijn mening, mijn zoontje van drie is een prachtige prinses.
Negatieve reacties
Uiteraard kwamen de negatieve reacties natuurlijk alsnog en dat is in principe niet erg, omdat een wereld waarin louter positief gereageerd wordt een beetje saai is. Met de meeste reacties wist ik wel raad: scheldkanonnades lees ik niet en verwijder ik, kritiek op het feit dat ik foto’s van mijn kind op Facebook plaats waardeer ik (want dat blijft nu eenmaal een lastig onderwerp), mensen die zeggen ‘je trekt een jongen toch geen jurk aan’ beantwoord ik vriendelijk, want iedereen heeft recht op z’n eigen vooroordeel. Toch waren er ook reacties waar ik geen raad mee wist, en dat was de goedbedoelde: ‘Ach wat schattig, maar geen zorgen, het komt wel goed!’
Het komt wel goed?
Ik ben daar verder niet heel diep op ingegaan, want men bedoelde het echt goed, maar hoezo, het komt wel goed? Is er iets niet goed dan? Ik keek nog een keer naar de foto van mijn zoontje die zonder overdrijven, zielsgelukkig was in zijn mooie jurk. Natuurlijk weet ik heel goed wat mensen bedoelen met ‘het komt wel goed’. Ze bedoelen dat ik me geen zorgen hoef te maken, dat deze fase wel weer overwaait, en dat dit niet hoeft te betekenen dat mijn kind homo is (dat laatste werd zelfs expliciet genoemd her en der).
Is er iets mis met homo’s?
Vooral dat laatste stoort me enorm. Ik leg totaal geen verband tussen het dragen van een jurk, en als man je hart verliezen aan een andere man. Maar, al zou dat verband er wel zijn, wat dan nog? Ik heb twee taken als vader: zorgen dat mijn kind een mooi en verantwoordelijk mens wordt, en dat hij een manier vindt om gelukkig te worden. Als dat betekent dat hij later jurken wil dragen of als dat betekent dat hij later zijn hart verliest aan een andere man (waartussen ik dus serieus geen enkel verband zie, erger nog ik vind dat je er homo’s mee tekort doet door ze te reduceren tot jurkdragende mannen, in plaats van mannen die houden van mannen), wat is daar dan in godsnaam mis mee? Waarom moet dat goedkomen? Het ís al goed.
Je kunt maar beter jezelf zijn
Uiteraard kreeg ik ook voor mijn voeten geworpen dat kinderen keihard zijn, en dat ik hem moet beschermen tegen pesters. In dat eerste heeft men gelijk, het tweede is precies wat ik doe. Ik ben mijn hele jeugd gepest, geschopt, geslagen en getreiterd en ik had niet eens een jurk aan. Dat heeft me al heel snel geleerd dat het niet uitmaakt wat je doet, mensen vinden er toch wel iets van. Dus kun je maar beter zoveel mogelijk jezelf zijn, in plaats van te willen voldoen aan een bepaald beeld. Op de dag dat ik op school besloot om te gaan doen waar ik zin in had omdat al het andere toch niet werkte, is het pesten als sneeuw voor de zon verdwenen. Pesters hebben geen jurk nodig, ze hebben onzekerheid nodig en onzekerheid kweek je juist door te zeggen dat je niet mag zijn wie je bent. En daarbij, als morgen iemand mijn zoontje op straat uitlacht om zijn jurk en hij wordt daar onzeker van, dan loop ik er overmorgen in een jurk naast.
Hij is drie
Maar in bovenstaande wordt een heel belangrijk punt vergeten: mijn zoontje van drie is met al die zaken helemaal niet bezig. Hij is drie Ik heb hem geen jurk aangedaan om een statement te maken, niet omdat ik wil aantonen dat ik vrede heb met de keuzes in zijn leven, niet omdat ik zo graag open-minded wil zijn. Ik heb mijn zoontje een jurk aangedaan omdat hij drie is, en hij begon te stralen toen hij hem zag. Het maakte hem gelukkig op een manier die ik nog niet eerder bij hem had gezien. Mijn zoontje is drie en gelukkig, het is niet meer en niet minder.
Mijn zoontje wilde afgelopen zaterdag heel erg graag een jurk bij de H&M. Mijn vrouw en ik twijfelden allebei. Hij kostte namelijk 30 euro en dat vond ik écht heel veel geld, omdat we eigenlijk alleen hadden gerekend op een nieuw t-shirt.


Nu te bestellen: Troost / Verjaardagskalender:

Verjaardagskalender en TroostkalenderEen dubbelzijdige kalender vol gedichten met aan de ene kant een verjaardagskalender en aan de andere kant een troostkalender voor de maanden die wellicht wat minder vrolijk zijn. De pre-order is nu begonnen, en tijdelijk betaal jij als lezer van deze gedichten geen €14,95 maar slechts €12,95. Je vindt de kalender hier


Lees ook eens mijn gedichten.

Bekijk ook eens