fbpx
Complimentjes - Dichtedachten #890

Complimentjes – Dichtedachten #890 Plaats een reactie

Geloof in jezelf, moet van binnen komen, daarom heet het zelfvertrouwen. Desalniettemin is het heel fijn om complimentjes te krijgen. Ze geven je een goed gevoel over jezelf en laten je dingen zien over jezelf die je zelf misschien nooit ontdekt zou hebben.

Tegelijkertijd schuilt er in complimentjes een groot gevaar: je kunt er namelijk aan gewend raken, en dan ga je ze missen als ze er niet zijn. Ik heb dat zelf ervaren met al deze gedichten. Wanneer ik gedichten schrijf, dan komen daar dagelijks heel veel reacties op, en de meeste reacties zijn positief. Ik heb geprobeerd ze te accepteren voor wat ze zijn: complimentjes.

Tot ik een jaar of twee ineens een product lanceerde, waarop de reacties volledig uitbleven. Ik schoot finaal in de stress. Vinden mensen dit niet mooi? Is het afgelopen? Zijn mensen me zat? Is dit gedicht niet mooi genoeg? Niets van dat alles: er bleek een storing op Facebook te zijn waardoor niemand kon reageren. Dat was een behoorlijke reality check. Stiekem was ik zo op de reacties gaan leunen, dat het uitblijven van reacties mij deed twijfelen aan wat ik deed. Je begrijpt, daar heb ik toen direct wat aan gedaan,

Want wat het ook is wat je doet, complimentjes zijn fijn, maar je hebt ze niet nodig om te weten dat het goed is waarmee je bezig bent. Dat weet je namelijk van binnen al, omdat iets goed voelt (of juist niet). Als zelfvertrouwen de boterham is, zijn complimenten de boter. Lekker, maar niet altijd nodig.

Daarover gaat dit gedicht.

Op complimentjes mag je bouwen,
maar niet de hele tijd.
Anders wordt zelfvertrouwen,
al heel snel onzekerheid.

Bekijk ook eens